ملت ما در طول چهار دهه ایستادگی، بارها طعم این وعده را چشیده است. از طوفان طبس تا جنگ تحمیلی، از ترورها و تحریمها تا جنگ اقتصادی، هر بار که دشمن تصور میکرد اراده الهی را نادیده گرفته، دست قدرت خداوند از آستین ملت درآمد و با شکوهی الهی، نقشههای آنان را در هم پیچید.
طاغوت زمان، که امروز در هیأت ابرهه دوران یعنی «ترامپ» تجلی کرد، فکر میکرد میتواند با تحریم و فشار، مردم این سرزمین را به زانو درآورد؛ اما همانگونه که سوره مبارکه فیل وعده داده است، «أَلَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی تَضْلِیلٍ، وَأَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْرًا أَبَابِیلَ، تَرْمِیهِمْ بِحِجَارَهٍ مِّن سِجِّیلٍ» — نقشههای او به خاکستر بدل شد و به اراده الهی، در زیر باران سجیل ابابیلها دفن شد.
ایران، سرزمین صاحب و عهد الهی
رهبر معظم انقلاب بارها فرمودهاند که «ایران اسلامی بر سر عهد خویش ایستاده است؛ عهد بندگی و استقامت در مسیر حق.» این بیان، ترجمان همان وعده الهی است که در آیهی شریفهی «إِنَّ اللَّهَ یُدَافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا» (حج: ۳۸) آمده؛ خداوند خود از مؤمنان دفاع میکند. پس هیچ قدرتی در جهان نمیتواند خانه ایمان را به اسارت گیرد.
این خانه، صاحب دارد صاحب آن ولایت الهی است که از علی (ع) تا مهدی (عج)، همواره سایه امن خویش را بر اهل ایمان گسترانده است.
سخن امام راحل (ره) هنوز زنده است که فرمود: «آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند؛ چراکه ما بر خدا توکل کردهایم.» جملهای که نه از جسارت سیاسی، بلکه از یقین ایمانی سرچشمه میگیرد؛ یقین به وعدهای که هرگز تخلف نخواهد شد.
در برابر تاریکی، روشنایی یقین
امروز جهان دوچهره دارد: ظاهر تاریک جنگ و ناامیدی، و باطن روشن اراده خداوند در دل بندگانش. آنان که با دیده ایمان مینگرند، در پسِ هر ظلم و فتنه، آینهای از امداد الهی را میبینند. همانگونه که امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «صبر کلید گشایش و پیروزی است.» ملت ایران نیز صبورانه راه خود را پیموده و نتیجه آن، عزتی است که از شرق تا غرب عالم دیده میشود.
وعده خداوند درباره نصرت اهل ایمان، حقیقتی است جاری در بطن تاریخ. از ابراهیم خلیل تا موسی کلیم، از پیامبر اکرم (ص) تا عاشورای حسین (ع)، هرجا جبهه حق به ظاهر در اقلیت بود، اما به یاری الهی، مرحلهی پایانی صحنه را رقم زد. امروز نیز ملت ایران ادامه همان مسیرند؛ جبهه امید در برابر جبهه یأس، جبهه توکل در برابر جبهه طاغوت.
امروز، روز یقین است نه اضطراب
جهان، دوران گذار را میگذراند. تمدن مادی غرب در پیچ تاریخی فروپاشی معنوی گرفتار شده و هر روز نشانههای افول آن آشکارتر میشود. این همان وعده پروردگار است که فرمود: «وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ» (قصص: ۵). آینده از آنِ مستضعفان است؛ از آنِ ملتهایی که بر ایمان ایستادهاند.
پس امید زنده است، زیرا این خانه صاحب دارد؛ صاحب آن خدای وعدهدهندهای است که هرگز خلف وعده نمیکند. از باران سجیل تا طوفان ایمان، از شهادت تا پیروزی، از هر زخم تا هر سپیده، تاریخ گواه این حقیقت است که هرگاه دشمن قد علم کرده، دست قدرت الهی بلندتر بوده است.
سپیده نزدیک
اکنون در آغاز فصلی نو از تاریخ، باید دوباره با ایمان بازگو کرد: این خانه صاحب دارد. صاحب آن، مردمان مؤمن و ولایتمدارند که زیر پرچم ولایت فقیه، عهد بستهاند تا تا آخرین نفس از حریم حق دفاع کنند. و صاحب اصلی آن، اراده خداست که فرموده: «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ» (محمد: ۷).
در این یقین مطمئن، نفس وابستگان به ظلم در گلو میماند و فریاد ایمان تا عمق عالم طنینانداز میشود.
ابرِ تهدید خواهد بارید، اما بر زمین ایمان، باران نصرت الهی خواهد نشست.
امید است که بهزودی ابرهه دوران زیر سنگهای سجیل حق دفن خواهد شد؛ و بر فراز این خانه، بیرق مهدوی امید تا همیشه برافراشته خواهد ماند.
