ه گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «سفیر هراز» و به نقل از «بلاغ»؛ در تاریخ انقلاب اسلامی، نام «آمل» نه تنها نماد یک شهر، بلکه نگینی درخشان از مقاومت، ایثار و پایمردی است. ششم بهمنماه ۱۳۶۰، روزی که خون پاک شهیدان بر زمین کوچههای این شهر جاری شد، تنها یک درگیری نظامی نبود؛ بلکه صحنهای از تجلی ایمان، دفاع از حریم انقلاب و نبردی نابرابر میان دلیرمردانی بیسلاح و گروهکهای منحرف بود. این حماسه، فصل نوینی از وحدت، بصیرت و جانفشانی مردمی را رقم زد که در سختترین شرایط، وفاداری خود را به آرمانهای امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی اثبات کردند. امروز، بازخوانی خاطرات آن روزهای خونین، چراغ راهی برای نسلهای آینده است تا بدانند آزادی و امنیت امروز، بهای گرانقدری داشته است.
در آستانه سالروز حماسه مردمی ششم بهمن آمل، پردههای تاریخ بار دیگر به روایت جلوههای بینظیر ایثار و فداکاری گشوده میشود. در میان ۴۱ شهید این حماسه بزرگ، نام شهید محمدنبی محمدی، چون ستارهای درخشان بر تارک این رویداد جاودانه میدرخشد؛ رزمندهای که سنگر دفاع از انقلاب را از جبهههای غرب کشور تا کوچههای زادگاهش گسترد و در نهایت، در آغوش خاک پاک آمل به آرزوی دیرینه شهادت نائل آمد.
عزمی آهنین در پیچوخم تقدیر
بر اساس روایت همرزم راستین او، علی رسایی مقدم، این شهید بزرگوار در زمستان پرمخاطره سال ۱۳۶۰، همراه کاروان سرافراز رزمندگان، عازم مناطق عملیاتی سرپل ذهاب و مریوان شد تا در خط مقدم دفاع از میهن حضوری فعال داشته باشد. اما فرماندهان دغدغهمند، با توجه به کهولت سن و محدودیتهای جسمی او، وی را قانع کردند تا به آمل بازگردد. گویی تقدیر الهی، سنگر نهایی این مجاهد خستگیناپذیر را در دل خاکی رقم زده بود که در آن متولد شده و برایش جانفشانی کرده بود.
شهید محمدی در روز تاریخی ششم بهمن ۱۳۶۰، هنگامی که در سنگر دفاع از حریم انقلاب و مقابله با ضدانقلاب در زادگاهش ایستاده بود، با اصابت گلوله به سر، ندای یا زهرا(س) به فیض عظیم شهادت نائل آمد. او که متولد هفتم آذرماه ۱۳۰۷ و فرزند برومند محمد و رقیه محمدی بود، در سن ۵۳ سالگی، مهر پایانی بر دفتر زندگی پربرکت خود زد و نشان وفاداری بیچون و چرا به آرمانهای انقلاب اسلامی را برای همیشه بر پیشانی تاریخ این سرزمین ثبت کرد.
حماسه ششم بهمن آمل، تنها یک رویداد تاریخی نیست؛ بلکه نماد زندهای از ظرفیت بیپایان مردمی است که در سایه ایمان و اراده، توانستند دشمنان را به زانو درآورند. شهید محمدنبی محمدی و دیگر شهدای این واقعه، بهوضوح نشان دادند که دفاع از انقلاب، مرز جغرافیایی نمیشناسد و سنگر مجاهدت، گاه در دل شهرها و کوچههایی است که هر سنگبنااش، خاطرهای از فداکاری را در خود نهفته دارد.
یاد و خاطره همه شهدای ششم بهمن آمل، به ویژه شهید والامقام محمدنبی محمدی، گرامی و راهشان تا تحقق آرمانهای حیاتبخش اسلام ناب محمدی(ص)، پررهرو باد.
انتهای خبر/
