در قلب تنگه هرمز، جایی که اقیانوسها با طوفانهای سیاسی و نظامی میجوشند، محاسبات سرد و دقیق قدرتهای جهانی با نیرویی نامرئی به چالش کشیده شد؛ نیرویی که نه در رادار جای میگیرد، نه در پهپادها و نه در موشکها؛ آنگاه که ایمان یک ملت به حقانیت مسیر خود، معادلات را بهم میریزد.
تجربه نشان داده که قدرت نظامی صرف، هیچگاه تضمینکننده پیروزی نیست. در دنیایی که آمار، پهپاد، موشکهای پیشرفته و دقت رادارها معیار سنجش قدرت به شمار میرود، شکست ارتش شماره یک جهان در تنگه هرمز درس بزرگی برای تحلیلگران نظامی و تاریخپژوهان داشت: گاهی، «اراده الهی» و «ایمان جمعی» میتواند محاسبات دقیق و تجهیزات پیشرفته را ناکارآمد کند.
میدان جنگ، صفحه شطرنج نیست
اما تاریخ نشان داده که معادلات و محاسبات نظامی نمیتوانند متغیرهای انسانی، روحی و معنوی را پیشبینی کنند. نمونههای میدانی در جنگهای گذشته، از جمله دفاع مقدس ایران، جنگهای مقاومت لبنان و عملیات حشدالشعبی در عراق، همگی این نکته را تأیید میکنند: هنگامی که نیروها به «حقانیت مسیر» باور داشته باشند، حتی ارتشهای پیشرفته جهانی نیز نمیتوانند بر اراده آنها غلبه کنند.
این گفتگو، روایت این تقابل را بازگو میکند و به بررسی ریشههای تاریخی، معنوی و استراتژیک مقاومت در برابر قدرتهای فرامنطقهای میپردازد.
نقش ایمان در میدان
وی با اشاره به اینکه تجربه تنگه هرمز این نظریه را تأیید میکند؛ ادامه داد: نیروهای مسلح ایران با توکل به خدا و پایبندی به اصول معنوی، توانستند تعادل قوا را بازنویسی کنند. حتی پیشبینیهای امام شهید در دهههای قبل، که از تقابل نظامی و معنوی میان مقاومت اسلامی و استکبار جهانی خبر داده بودند، امروز در عمل محقق شد.
کارشناس مسائل سیاسی اعلام کرد: امام شهید همواره بر تقابل میان استکبار جهانی و مقاومت اسلامی تأکید داشتند و این نبرد را نبردی وجودی برای کرامت امت اسلامی میدانستند. تنگه هرمز امروز همان «بیدارباشِ مقاومت» است که با خون و ایمان ایشان کاشته شد.
این کارشناس روابط بینالملل ادامه داد: در تقابل کنونی تنگه هرمز، نه معادلات واشینگتن حکم میکند و نه غرور نظامی، بلکه تنها «ارادهی الهی» و «عزم پولادین ملت ایران» میدان را اداره میکند. تنگه هرمز امروز نمادی از نظم جدید جهانی است؛ جایی که قوانین دیکتهشده غرب، اعتبار خود را از دست داده و حاکمیت ملتهای مستقل، جایگزین آن شده است.
حقگو در خصوص چرایی شکست امریکا در تقابل تنگه هرمز تشریح کرد: مشکل این است که در محاسبات سنتکام، یک متغیر حیاتی نادیده گرفته شد: «عامل ایمان». ارتش آمریکا تنگه هرمز را مانند یک بورد بازی میدید؛ چند حرکت، چند موشک و چند پهپاد کافی بود تا کنترل منطقه در دست گیرد. اما واقعیت، فراتر از ارقام است. دقت موشکهای ایرانی، نه تنها به فناوری بلکه به «دقت سرنوشتساز» ناشی از باور به حقانیت مسیرشان وابسته بود.
وی اذعان کرد: وقتی یک نیروی متکی بر ایمان و توکل به خدا، با دقت و استقامت عمل میکند، هیچ محاسبهی سردی نمیتواند آن را شکست دهد. این همان جایی است که ما با مفهوم «الهیات جنگ» مواجه میشویم؛ یعنی باور به اینکه میدان نبرد، صرفاً عرصه برتری ادوات و تجهیزات نظامی پیشرفته نیست، بلکه صحنهای است که وعدههای الهی در آن تجلی مییابند.
تنگه هرمز همیشه نقطهای حساس در نقشه ژئوپولیتیک جهان بوده است، اما تجربه اخیر، یک حقیقت بنیادین را روشن کرد: جنگهای مدرن تنها بر پایهی تجهیزات و تکنولوژی تعریف نمیشوند.
در تنگه هرمز، جایی که نقشههای محاسباتی جهان بر روی کاغذ طراحی شده بود، معادلهای نامرئی پا به میدان گذاشت؛ «عامل ایمان». جایی که اعداد و رادارها شکست خوردند و ارادهی یک ملت، نظم میدان را بازنویسی کرد.
روایت میدانی و مثالهای تاریخی
کارشناس مسائل سیاسی خاطرنشان کرد: در سالهای جنگ ایران و عراق، نمونههای بسیاری وجود دارد که نشان میدهد ایمان رزمندگان، نقش تعیینکننده در موفقیت عملیاتها داشت. عملیات «کربلای ۵» و «والفجر ۸» نمونههایی هستند که در آنها نیروهای ایرانی با کمترین تجهیزات، در مقابل ارتش بعث عراق مقاومت کردند و پیروزیهایی کسب کردند که تنها با محاسبات نظامی قابل توضیح نبود.
این کارشناس روابط بینالملل ادامه داد: در سالهای اخیر، مقاومت حزبالله و گروههای فلسطینی نشان دادند که تکنولوژی پیشرفته دشمن، هرگز جایگزین اراده جمعی و ایمان به حق نمیشود. موشکهای هدایتشونده و کمبودهای لجستیکی، با روحیه معنوی و انسجام جبههای مقابله شدند.
حقگو بیان کرد: در جنگ تحمیلی سوم نیز، ارتش آمریکا با پهپادها، ناوهای پیشرفته و اطلاعات ماهوارهای وارد میدان شد، اما مواجهه با موشکهای دقیق ایرانی که پشتوانهای معنوی و مردمی داشتند، معادلات را به هم ریخت. این همان جایی است که مفهوم «ریاضیات مقاومت» وارد ادبیات نظامی میشود؛ معادلهای که در آن سرنوشت، ایمان و دقت معنوی تعیینکننده است.
مردم؛ ستون فقرات مقاومت
این تحلیلگر سیاسی میگوید: تنگه هرمز، امروز نماد نظم جدید جهانی است. دیگر قواعد دیکتهشده غربی، اعتبار ندارند. اراده جمعی و حاکمیت ملتهای مستقل، معادلات قدرت را بازنویسی میکند.
پیروزی ایمان بر تکنولوژی
به گزارش بلاغ؛ شکست ارتش شماره یک جهان در تنگه هرمز، پایان عصر «تکنولوژی سرکش» و آغاز عصر «حق مقتدر» است. جایی که معادلات محاسباتی جنگ، در برابر اراده الهی و قدرت ایمان تسلیم میشود و تاریخ، بار دیگر نشان میدهد که پیروزی واقعی، نه در پهپاد و موشک، بلکه در اراده جمعی، ایمان به حق و پشتیبانی مردمی است.
تنگه هرمز، تنها یک آبراه نیست؛ بلکه نمادی از تقابل دو نگاه به جهان است: یکی حسابگر و مادی، و دیگری متکی بر ایمان و حق. شکست ارتش شماره یک جهان، آغاز عصر جدیدی است که در آن، تنها کسی پیروز است که هم به خود، هم به حقانیت مسیر و هم به پشتیبانی مردمش ایمان دارد.
