در روزهایی که صداهای انفجار هنوز در حافظه شهرها طنین دارد، بازیگران منطقهای و فرامنطقهای هر یک تلاش میکنند روایت خود را از این آتشبس تثبیت کنند. از یک سو، ایالات متحده در پی مصادره دستاورد سیاسی این توقف موقت است و از سوی دیگر، جریان مقاومت، آن را نتیجه ایستادگی میدانند.
اما آنچه این ماجرا را پیچیدهتر میکند، شکاف عمیقی است که در درون رژیم صهیونیستی آشکار شده است؛ جایی که حتی مقامات سابق امنیتی به شکست راهبردی اذعان میکنند و شهرکنشینان، آتشبس را نه آرامش، بلکه نشانهای از ناامنی پایدار میدانند.
در چنین شرایطی، لبنان نه فقط میدان یک درگیری، بلکه صحنه بازتعریف موازنه قدرت در منطقه شده است؛ جایی که هر گلوله، هر مذاکره و هر بیانیه، بخشی از یک معادله بزرگتر را شکل میدهد.
گفتگوی تهران–بیروت؛ تأکید بر مقاومت و پیگیری آتشبس
او با اشاره به تلاشهای مستمر دیپلماتیک، پیگیری وضعیت لبنان و تحقق آتشبس را از اولویتهای اصلی ایران دانست.
در مقابل، نبیه بری با ارائه تصویری تلخ از وضعیت میدانی، از آوارگی بیش از یکمیلیون و دویست هزار لبنانی خبر داد و اقدامات اسرائیل را «جنایت واقعی» توصیف کرد. با این حال، او بر تداوم مسیر مقاومت و رد هرگونه تعامل با رژیم صهیونیستی تأکید داشت.
ادعای واشنگتن؛ آتشبسی با امضای آمریکا؟
او حتی پا را فراتر گذاشت و این توافق را بخشی از کارنامه خود در «حل جنگها» دانست. با این حال، بسیاری از تحلیلگران این روایت را تلاشی برای کمرنگکردن نقش بازیگران میدانی، بهویژه مقاومت و فشارهای منطقهای میدانند.
آتشبس یا شکست؟ خشم در سرزمینهای اشغالی
در شهرکهای شمالی، از جمله کریات شمونه، اعتراضات سازمانیافته شکل گرفت؛ تعطیلی مدارس، اعتصاب خدمات شهری و برنامهریزی برای تجمعات گسترده، نشانهای از شکاف عمیق در جبهه داخلی اسرائیل است. برای بسیاری از ساکنان، این آتشبس نه پیروزی، بلکه عقبنشینی تحقیرآمیز تلقی میشود.
میدان پیش از سکوت؛ آخرین ضربات مقاومت
همزمان، اسرائیل نیز حملات هوایی گستردهای به مناطق مختلف جنوب لبنان انجام داد. این تبادل شدید آتش، نشان داد که هر دو طرف در تلاش بودند پیش از توقف درگیری، آخرین پیامهای خود را در میدان ثبت کنند.
نقش ایران؛ از دیپلماسی تا فشار راهبردی
اظهارات مقامات لبنانی و تحلیلگران، از جمله رابرت پیپ، نیز بر این نکته تأکید دارد که این رویداد نشانهای از افزایش نقش ایران در معادلات جهانی است.
درحالی ترامپ حدود ساعت ۱۹ شب گذشته بهوقت ایران اعلام کرد که آتشبس در لبنان برقرار شده است که یک منبع آگاه نظامی عنوان کرد: پیگیریهای مستمر مقامات ایرانی برای اجرای تعهد ترامپ به اعمال آتشبس در لبنان نهایتاً (پنجشنبهشب) به نتیجه رسید و رژیم صهیونیستی مجبور شد که آتشبس در لبنان را نیز بپذیرد.
وی خاطرنشان کرد: ایران تصمیم گرفته بود که در صورت عدماجرای تعهد ترامپ، ساعت ۲۰ شب گذشته به رژیم صهیونیستی حمله کند و همه مقدمات لازم برای این منظور آماده شده بود؛ بهگونهای که حتی لانچرهای پرتاب موشک نیز به حالت عملیات قرار گرفته بود تا اهداف از پیش تعیینشده را منهدم کنند، چرا که عدماجرای این تعهد، عملاً نقض کامل آتشبس محسوب میشد و صبر ایران نیز رو به اتمام بود.
اعتراف از درون؛ شکست راهبردی اسرائیل در جنوب لبنان
بهگفته او، بازگشت ساکنان به جنوب لبنان، به معنای بازتولید بستر مقاومت است؛ واقعیتی که هیچ آتشبس موقتی قادر به تغییر آن نیست. این اعتراف، تصویری روشن از بنبست راهبردی اسرائیل ارائه میدهد.
نقض سریع آتشبس؛ بازگشت سایه جنگ
در همین حال، ترامپ مدعی شده بود که اسرائیل از ادامه بمباران منع شده است؛ ادعایی که با واقعیتهای میدانی در تضاد قرار گرفت.
هزینه انسانی جنگ؛ آماری که خاموش نمیشود
موضع مقاومت؛ احتیاط در سایه بیاعتمادی
در همین حال، قالیباف نیز با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس تأکید کرد که این آتشبس نتیجه پایداری مقاومت است و باید با احتیاط به آن نگریست.
رئیس مجلس نوشت: ما با احتیاط به این آتشبس نزدیک خواهیم شد و تا زمان دستیابی به پیروزی کامل متحد خواهیم ماند.
وی ادامه داد: همانطور که دیشب گفتم، آتشبس تنها نتیجۀ پایداری حزبالله و وحدت محور مقاومت بود. ما با احتیاط به این آتشبس نزدیک خواهیم شد و تا زمان دستیابی به پیروزی کامل متحد خواهیم ماند.
در ادامه این پیام آمده است: از تلاشهای میانجیگرانۀ دولت پاکستان و ژنرال عاصم منیر برای تأمین این آتشبس تشکر میکنم.
ما همچنان به عهد خود پایبندیم…
واکنشهای خشمآلود در داخل اسرائیل و اعترافات مقامات سابق آن، بیانگر شکافی است که نمیتوان آن را با توافقهای کوتاهمدت ترمیم کرد. این شکاف، نشانهای از بحرانی عمیقتر است که در لایههای راهبردی این رژیم ریشه دوانده است.
در سوی دیگر، محور مقاومت تلاش دارد این آتشبس را نه یک پایان، بلکه فرصتی برای تثبیت دستاوردها و بازتعریف میدان بداند. احتیاط در مواضع و هشدار به مردم، نشان میدهد که این جبهه، تجربه نقض توافقها را فراموش نکرده است.
در نهایت، آنچه باقی میماند، واقعیتی است که در دل این آتشبس نهفته است: جنگ متوقف شده، اما پایان نیافته است. لبنان همچنان بر لبه آتش ایستاده و آینده، بیش از هر زمان دیگری، به تصمیمهایی وابسته است که هنوز گرفته نشدهاند.
انتهای خبر/
