پیوند «قدر» و «قدرت» در شب نوزدهم رمضان آمل
پیوند «قدر» و «قدرت» در شب نوزدهم رمضان آمل
شب نوزدهم رمضان در آمل، آیین سوگواری امیرالمومنین(ع) با خبر انتخاب «سومین خورشید امامت» به صحنه پیوند معجزه‌آسای «قدر» و «قدرت» تبدیل شد و فریاد «لبیک یا خامنه‌ای» از دل اشک‌های شوق و ماتم برخاست.

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «سفیر هراز» و به نقل از «بلاغ»؛ هنوز چشمان خیس نمازگزاران آملی به آسمان دوخته بود و طنین «الغوث الغوث» از فراق مولای متقیان در کوچه‌های شهر می‌پیچید که خبری از سوی مجلس خبرگان رهبری، شورای نگهبان، شور دیگری در دل این شب پرفضیلت آفرید. درست در لحظاتی که روزه‌داران در مساجد و حسینیه‌های این شهرستان، قرآن بر سر گرفته بودند تا مقدرات یک‌ساله خود را از خداوند طلب کنند، ندای جدیدی از بیت رهبری، روح تازه‌ای در کالبد این شب زنده‌داران دمید.

اعلام رسمی خبرگان ملت مبنی بر انتخاب آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای به عنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، همانند برقی آسمان شب قدر آمل را روشن کرد. جای جای شهر که تا دقایقی پیش غرق در اندوه شهادت علی(ع) و رهبر شهید بود، ناگهان به موجی از تکبیر و شور تبدیل شد. نمازگزاران مساجد که هنوز عطر قرآن بر سرهایشان جاری بود، با چشمانی اشکبار از ماتم، اما لبانی خندان از این انتخاب، با فریاد «الله اکبر» و «لبیک یا خامنه‌ای» بار دیگر با آرمان‌های انقلاب تجدید میثاق کردند.

اما این پایان ماجرا نبود. آنچه این شب را در اذهان ماندگار کرد، حرکت خودجوش مردمی بود که بلافاصله پس از پایان مراسم احیا شکل گرفت. قطرات باران که از آسمان آمل می‌بارید، نه تنها مانعی برای خروش مؤمنان نشد، که خود به مثابه رحمت الهی، وضوی دوباره‌ای برای بیعتی تازه شد. دسته‌های سیل‌آسای مردم، زنان و مردانی که ساعاتی پیش در دل شب برای نجات خود دعا کرده بودند، اکنون با پای پیاده و در میان بارش باران، مسیر منتهی به میدان ۱۷ شهریور را در پیش گرفتند.

گویی اینجا، دیار هزار سنگر، تقدیر دیگری برای شب قدر رقم خورده بود. زیر همان بارانی که می‌بارید تا نشانه‌ای از رحمت بی‌پایان الهی بر سر بندگان روزه‌دار باشد، مردان و زنان آملی با هر قشر و سنی، قدم در راهی نهادند تا در گلستان شهدای گمنام و میدان اصلی شهر، جمع شوند و حماسه‌ای دیگر بیافرینند. آنها که ساعتی پیش در فراق حضرت امیر(ع) و در غم فقدان رهبر شهید اشک می‌ریختند، اکنون در زیر باران، فریاد شادی و همراهی سر می‌دادند؛ تصویری ناب از تلفیق عشق و تعهد، نیایش و سیاست، ماتم و میثاق.

این شب، برای مردم آمل، دو چهره متفاوت اما به‌هم‌پیوسته داشت: چهره‌ای اشک‌آلود در مصلای بزرگ شهر و چهره‌ای مصمم در زیر باران میدان ۱۷ شهریور. در هر دو چهره، اما یک حرف مشترک موج می‌زد؛ اینکه امت همچنان بر عهد خود با ولایت ایستاده است و در شب سرنوشت، هم برای آخرت خود دعا می‌کند و هم بر سرنوشت سیاسی خویش، مُهر تأیید «لبیک» می‌زند.

انتهای خبر/