در تمام این سال‌ها، دل در گرو حقیقت داشت و قدم در مسیر دفاع از آرمان‌هایی گذاشت که برایش از جان عزیزتر بودند. سرانجام، این مجاهد خستگی‌ناپذیر، همچون مقتدایش، ارباب بی‌کفن، به آرزوی دیرینه‌اش رسید و به درجه رفیع شهادت نائل آمد؛ مقامی که پاداش سال‌ها اخلاص، صبر و مجاهدت او بود. شهادت، پایان راه او نبود، بلکه آغاز حضوری جاودانه در دل‌ها و یادهاست.

نام و یاد شهید ابوذر محمدی، امروز الهام‌بخش همه کسانی است که راه عزت، ایثار و سربلندی را برگزیده‌اند؛ راهی که با خون پاک شهیدان روشن مانده و تا همیشه ادامه خواهد داشت.