یادداشت؛ سهگانه راهبردی رهبر انقلاب
یادداشت؛ نسخه ورزش برای روزهای سخت
از ضربتِ محراب تا هجرتِ خورشید
امشب، شب نزول ملائکه است، اما آسمان ایران دو بار میلرزد؛ یکی برای علی (ع) که در سجده، خونش وضوگاه محراب شد و یکی برای خورشیدی که از حسینیه تا بیکران ملکوت پر کشید... و در میان این دو، فریاد کودکان میناب از زیر آوار میآید که فرشتگان را به زمین میخکوب کرده است.
از «ما میتوانیم» تا «ما توانستیم»
۵ اسفند؛ پیوند خجسته حکمت دیروز و اقتدار امروز است. اینجا ایران است؛ سرزمینی که مهندسانش در اوج تحریم، وابستگی را به خودکفایی ۹۵ درصدی در دارو، رتبه چهارم جهانی نانو و عضویت در باشگاه انحصاری فضا تبدیل کردند. روایت پیشرفت، روایت امیدی است که به بار نشسته است.
کارنامه سیاه خاندان پهلوی
هشت دهه از سقوط رضاخان و بیش از چهار دهه از فرار محمدرضا پهلوی میگذرد، اما میراث تاریک این خاندان همچنان بر تاریخ ایران سایه افکنده است. از قتلعام مسجد گوهرشاد با بیش از دو هزار کشته تا جمعه سیاه با حدود سه هزار شهید، و از غارت ۱۳۵ میلیون دلاری بنیاد پهلوی تا نقشآفرینی فرزندان این خاندان در آشوبهای دیماه ۱۴۰۴، کارنامه سیاه پهلوی روایتی است از استبداد، فساد و پیوند ناگسستنی با دشمنان ایران.
اقتدار ملی در آیینه بصیرت مردم
جنایتهای تروریستی دیماه، طراحیشده برای ناامنی و ناامیدی، با حضور آگاهانه و پرشور مردم در ۲۲ دی و ۲۲ بهمن به سرابی دیگر برای دشمنان انقلاب تبدیل شد؛ روایتی از مظلومیت تا اقتدار که بار دیگر پیوند ناگسستنی ملت ایران با نظام را به تصویر کشید.
فروریختن دیوار ۵۷ ساله
انقلاب اسلامی ایران تنها یک جابجایی قدرت نبود؛ بلکه نقطه پایانی بر عصر «ایستادگی ذلیلانه» و آغازی بر فصل عزت و استقلال یک ملت بود. قیام مردمی که با سرنگونی خاندان پهلوی، میراث دار نظاممندترین دزدی و خیانت تاریخ معاصر ایران را به زبالهدان تاریخ فرستاد و کرامت واقعی را به ایرانیان بازگرداند.
دیپلماسی در سایه قدرت
بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب با لحنی هوشمندانه، ضمن خنثیسازی جنگ روانی دشمن، تقویت بازدارندگی ملی و گشودن میز مذاکره از موضع اقتدار را به عنوان ارکان «دیپلماسی در سایه قدرت» ترسیم کرد.
رمضان؛ مدرسه خودسازی
ماه مبارک رمضان صرفاً یک مناسک تقویمی یا تغییر در عادتهای غذایی نیست، بلکه یک کارگاه تربیتی تمامعیار برای انسانسازی و فرصتی برای بازگشت به خویشتن خویش است.
مسیری که انقلاب هموار کرد
تاریخ معاصر ایران، تقابل دو نگاه را به خود دیده است: حکومتی که بقای خود را در لبخند اربابان خارجی جستجو میکرد و نظامی که تهدید را به فرصتی برای وحدت ملی بدل ساخته است.
وقتی میدان، «ذهن» بود نه خیابان!
اگر رخدادهای دیماه ۱۴۰۴ را صرفاً در قالب «اعتراض» یا «چالش سیاسی» تحلیل کنیم، بخشی از واقعیت را نادیده گرفتهایم. آنچه در آن مقطع رقم خورد، بیش از آنکه یک رویارویی میدانی باشد، صحنهای از جنگ شناختی بود؛ نبردی که هدفش نه تصرف جغرافیا، بلکه تأثیرگذاری بر ذهن، ادراک و محاسبات جامعه ایران بود.

































































