وی با اشاره به تغییر رویکرد ایران در بهرهگیری از ظرفیتهای راهبردی افزود: پایان سیاستهای مدارا در قبال فشارهای بیرونی نقطه عطفی در تاریخ سیاسی ایران و حتی نظم منطقهای محسوب میشود و باید موضوع رفع تحریمها در پیوند با واقعیتهای ژئوپلیتیکی منطقه و ظرفیتهای ایران مورد بازتعریف قرار گیرد. تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده که بیاعتمادی به وعدههای سیاسی واشنگتن یک واقعیت تثبیتشده در سیاست خارجی ایران است و تلاش برای ایجاد فشار خارجی یا شکاف داخلی، نتیجه معکوس داشته است.
این تحلیلگر سیاسی خاطرنشان کرد: تنگه هرمز نهتنها یک مسیر ترانزیتی انرژی، بلکه یک ابزار ژئوپلیتیکی و بازدارندگی در سطح کلان است که در موازنه قدرت جهانی نقش تعیینکننده دارد و هرگونه تنش در آن میتواند زنجیره تأمین انرژی و بازارهای بینالمللی را با چالش جدی مواجه کند.
طاهایی در ادامه با اشاره به فضای رسانهای و سیاسی غرب گفت: بخش مهمی از روایتسازیهای رسانهای علیه ایران با هدف ایجاد فشار روانی و سیاسی دنبال میشود، اما واقعیتهای میدانی نشان داده که معادلات قدرت در منطقه بدون در نظر گرفتن نقش ایران قابل تحلیل نیست. در این میان، موقعیت ایران در مجاورت تنگه هرمز یک مزیت ساختاری در اقتصاد سیاسی جهانی ایجاد کرده که جایگاه کشور را در معادلات منطقهای ارتقا داده است.
وی همچنین با اشاره به جایگاه کمنظیر تنگه هرمز در نظام انرژی جهان افزود: این گذرگاه مهمترین مزیت ژئوپلیتیکی ایران در معادلات منطقهای و بینالمللی است و موقعیت ایران در این شاهراه حیاتی، نوعی بازدارندگی راهبردی ایجاد کرده که ایران را به یکی از بازیگران تعیینکننده خاورمیانه تبدیل کرده است. این نقش به گونهای است که هیچ بازیگری نمیتواند بدون در نظر گرفتن آن در معادلات انرژی و امنیتی تصمیمگیری کند.
این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به حساسیت بالای این گذرگاه در اقتصاد جهانی تصریح کرد: هرگونه اختلال یا بیثباتی در تنگه هرمز میتواند پیامدهای گستردهای برای بازارهای انرژی، حملونقل دریایی و زنجیره تأمین جهانی داشته باشد و اثرات دومینویی بر اقتصاد بینالملل ایجاد کند. از این منظر، هرمز بخشی از زیرساخت حیاتی اقتصاد جهانی و یکی از نقاط کلیدی در امنیت انرژی محسوب میشود.
طاهایی همچنین با تحلیل تحولات نظم جهانی تأکید کرد: برخلاف گذشته که قدرت عمدتاً بر پایه توان نظامی تعریف میشد، امروز کنترل مسیرهای انرژی و تجارت جهانی نقش تعیینکنندهتری دارد و از این منظر موقعیت ایران در کنار تنگه هرمز یک مزیت ژئوپلیتیکی پایدار و اثرگذار در روابط بینالملل محسوب میشود. این تغییر رویکرد موجب شده نقش ایران در معادلات منطقهای و جهانی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
وی در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به تحولات آینده منطقه گفت: غرب آسیا در حال ورود به مرحلهای جدید از بازتعریف قدرت است؛ مرحلهای که در آن ابزارهای اقتصادی، انرژی و ژئوپلیتیکی نسبت به تقابلهای نظامی سنتی نقش پررنگتری خواهند داشت و تنگه هرمز همچنان یکی از کانونهای اصلی این تحولات باقی خواهد ماند.
به گزارش بلاغ؛ فهم درست از جایگاه تنگه هرمز نیازمند نگاهی فراتر از چارچوبهای سنتی امنیتی است و باید آن را به عنوان بخشی از ساختار قدرت در نظام بینالملل در نظر گرفت؛ ساختاری که در آن ایران به واسطه موقعیت ژئوپلیتیکی خود، نقشی غیرقابل حذف در آینده معادلات انرژی و سیاست جهانی ایفا میکند.
تنگه هرمز به عنوان یکی از حساسترین گذرگاههای انرژی جهان، همچنان در مرکز معادلات ژئوپلیتیکی قرار دارد و نقش آن در تعیین توازن قدرت منطقهای و بینالمللی انکارناپذیر است. از این منظر، آینده تحولات منطقه بیش از هر چیز به نحوه مدیریت این ظرفیت راهبردی و میزان همگرایی داخلی در کشورهای اثرگذار آن وابسته خواهد بود.
انتهای خبر/
