به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «سفیر هراز» و به نقل از «بلاغ»؛ زینبالسادات حسینی در گفتگو با این پایگاه خبری؛ با اشاره به اینکه مناسبتهای ملی و آیینی، همواره نقشی پررنگ در انسجام اجتماعی جوامع ایفا کردهاند، اظهار کرد: از جشنهای باستانی گرفته تا گردهماییهای معاصر، حضور جمعی مردم در کنار یکدیگر، نه تنها یادآور سنتها و هویت مشترک است، بلکه بستری برای تقویت پیوندهای اجتماعی و درک متقابل فراهم میآورد.
وی ادامه داد: در این میان، سیزدهبهدر بهعنوان یکی از قدیمیترین رسوم نوروزی، فرصتی دوباره برای این گردهماییها و تحکیم روابط خانوادگی و اجتماعی محسوب میشود.
این کارشناس جامعهشناسی به بررسی چرایی اهمیت این حضورهای جمعی و تأثیر آنها بر همبستگی اجتماعی پرداخته است و افزود: در دنیای امروز که غالباً با انزوا و فردگرایی شناخته میشود، رویدادها و مناسبتهایی که مردم را به صورت فیزیکی گرد هم میآورند، اهمیت حیاتی پیدا میکنند.
نقش حضورهای جمعی در تقویت پیوندهای اجتماعی
حسینی با اشاره به اینکه انسان ذاتا موجودی اجتماعی است، توضیح داد: حضور در جمع، به ما احساس تعلق و امنیت میدهد. وقتی افراد در فضایی مشترک، یک آیین یا مناسبت را تجربه میکنند، حس میکنند بخشی از یک کل بزرگتر هستند. این تجربه مشترک، فارغ از تفاوتهای فردی، یک حس یگانگی و همدلی عمیق ایجاد میکند.
وی خاطرنشان کرد: مناسبتهایی مانند سیزدهبهدر، که ریشه در سنتهای دیرینه ما دارد، نه تنها یک رسم قدیمی را زنده نگه میدارند، بلکه فرصتی برای بازسازی و تقویت روابطی فراهم میکنند که ممکن است در هیاهوی زندگی روزمره کمرنگ شده باشند. افراد با حضور در طبیعت، به اشتراک گذاشتن غذا، و گفتوگو با یکدیگر، خاطرات مشترکی میسازند که پایههای روابطشان را محکمتر میکند.
چرا مردم کنار هم بودن را مهم میدانند؟
این کارشناس اجتماعی با بیان اینکه چرا «کنار هم بودن» برای انسانها اهمیت دارد، گفت: اولین دلیل، نیاز به تأیید اجتماعی و احساس دیده شدن است. حضور در جمع به ما اطمینان میدهد که وجود داریم و مورد پذیرش دیگران هستیم. دوم اینکه، تبادل نظر و دیدگاهها در محیط جمعی، به ما کمک میکند تا دنیای پیرامون خود را بهتر درک کنیم و نسبت به مسائل، دیدگاههای متنوعتری پیدا کنیم.
حسینی همچنین به جنبه روانشناختی این موضوع اشاره کرد و افزود: وقتی با دیگران سهیم میشویم، چه در شادی و چه در غم، بار مشکلات سبکتر و لذتها دوچندان میشود. این حس همدلی و همدردی، که در دل حضورهای جمعی شکل میگیرد، تابآوری جامعه را در برابر چالشها افزایش میدهد. سیزدهبهدر، با سنت قدیمی «به در کردن» نحسی، نمادی از عبور جمعی از سختیها و استقبال از آیندهای روشن است.
سیزدهبهدر؛ فراتر از یک تفریح ساده
وی معتقد است که نباید سیزدهبهدر را صرفاً یک روز تفریح و خوشگذرانی تلقی کرد. این روز، تجدید پیمانی است با طبیعت و با یکدیگر. همانند اجتماع ملت غیورمان در این شبهای بعد از شهادت امام خامنهای (ره) که در کنار هم قرار گرفتهاند.
این کارشناس جامعهشناسی همچنین به نقش مهم سیزدهبهدر در انتقال فرهنگی اشاره کرد و گفت: والدین در این روز، سنتها و ارزشهای مرتبط با طبیعت و روابط اجتماعی را به نسل جوانتر منتقل میکنند. این انتقال فرهنگی، باعث حفظ هویت و پیوستگی نسلها میشود.
حسینی تاکید کرد: وظیفه ما به عنوان اعضای جامعه این است که از این فرصتها به بهترین شکل استفاده کنیم. نه تنها در روز سیزدهبهدر، بلکه در سایر مناسبتها و حتی در برنامهریزیهای روزمره، باید تلاش کنیم تا فضاهایی برای تعامل و همبستگی بیشتر ایجاد کنیم.
وی یادآور شد: این برنامه صرفاً یک فعالیت زیستمحیطی نیست، بلکه تجلی عملی مفاهیم عمیقتری است و ما شاهد عمل به منویات رهبر معظم انقلاب هستیم که بر پیوند «روز طبیعت» با «فرهنگ ایثار و شهادت» تأکید دارند؛ چراکه کاشت هر نهال به یاد یک شهید، ادای دینی به جانفشانیهای اوست.
این کارشناس جامعهشناسی بیان کرد: این رویداد تلفیق هویت ملی و انقلابی را به نمایش میگذارد؛ سیزدهبهدر، نماد پیوند ما با طبیعت و ریشههای فرهنگیمان است و «حضور در صحنه» و اقدام عملی، نشاندهنده هویت انقلابی و مسئولیتپذیری ماست.
حسینی در پایان گفت: در نهایت، این اقدامات جمعی، با هدف وفاق ملی، امیدآفرینی و تداوم راه شهدا از طریق آبادانی ایران صورت میگیرد تا نشان دهیم که راه شهدا، راه سازندگی و پراکندن عطر زندگی است.
انتهای خبر/
