وی در پاسخ به پرسش بلاغ درباره پیام این همزمانی، تأکید کرد: این تقارن تصادفی نیست، بلکه پیامی حسابشده از معادلات حکیمانه الهی است. اعتکاف دانشگاه سهروزه خلوت با خداست، اما وفات حضرت زینب(س) به ما یادآوری میکند که اوج معنویت زمانی تحقق مییابد که از حریم خلوت بیرون آمده و در سختترین شرایط اجتماعی به مجاهدت بپردازیم. پایان اعتکاف باید آغاز رسالتی زینبوار باشد.
این کارشناس دینی با اشاره به محور اصلی شخصیت حضرت زینب (س) بهعنوان الگویی برای معتکفان، افزود: کلیدواژه زندگی ایشان، پیوند عبادت و عمل است. نماز شب در اوج مصیبت کربلا و خطبههای آتشین در بازار کوفه و دربار یزید، نشاندهنده معنویت کاملی است که هم در خلوت و هم در اجتماع تجلی مییابد. عبادت واقعی، انسان را از مردم جدا نمیکند، بلکه مسئولیت او را افزایش میدهد.
زارعیان درباره چگونگی تداوم دستاوردهای اعتکاف در زندگی روزمره نیز گفت: حضرت زینب (س) درس استمرار میدهند. معنویت اعتکاف نباید با بازگشت به زندگی عادی محو شود، بلکه باید در قالب صبر، صداقت، شجاعت و خدمت در جامعه جاری شود. معتکف باید بتواند آرامش معنوی خود را حتی در گردباد حوادث حفظ کند.
وی در پایان با جمعبندی پیام دو مناسبت تصریح کرد: وفات حضرت زینب (س) آغاز یک اسوهسازی جاویدان است و اعتکاف نیز باید سرآغاز زندگی متحول شده باشد. ترکیب معنویت اعتکاف با مسئولیتپذیری زینبی، جامعهای را میسازد که هم از معنویت عمیق بهره میبرد و هم در برابر ظلم استوار میایستد. این همان مکتب اهلبیت (ع) است که حضرت زینب (س) پرچمدار آن بودند.
انتهای خبر/
